Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

1H ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955

«Αστράφτει η Κύπρος και βροντά σαν ξημερώνει μέρα
Τρέμει το Τρόοδος σύγκορμο, σκιρτούνε τ’ ακρογιάλια
Όλου του κόσμου τα πουλιά ξυπνήσανε ν΄ακούσουν.

Δεν είναι μπόρα τ΄ Απριλιού, μήτε βροντά και αστράφτει
Αστράφτει η Κύπρος και βροντά, γιατί έχει φέξει η μέρα
Γιατί έχει φέξει η λευτεριά στη νύκτα οκτώ αιώνων».



Έτσι σαν ψέμα , την 1η Απριλίου του 1955,
μπροστά στο νιόσκαφτο  κρησφύγετο,
τη στημένη αγχόνη και το ζεστό κορμί
του πρώτου νεκρού του αγώνα , Μόδεστου Παντελή,
γεννήθηκε μια από τις πιο όμορφες αλήθειες λεβεντιάς ,
που έγραψε ποτέ στο άγιο ανηφόρι της ,
η ελληνική αθάνατη ιστορία.

Είναι ακόμα σκλαβιά , μα στις καρδιές όμως  
έχει φτάσει η άνοιξη και στις καρδιές
 θρονιάστηκε κιόλας η Λευτεριά.
Η  όμορφη ιδέα συνεπαίρνει στο μεθύσι της
μικρούς και μεγάλους.
 Τίποτα δεν μετράει πια πιότερο
από τη πεθυμιά της νίκης




Τώρα ποιος θα σκεφτεί πως θα σταθεί μπροστά τους;
Ούτε τα κέρφιουμ ούτε το κλείσιμο των σχολείων
και τα δακρυγόνα , ούτε τα μπλόκα
και οι χωρίς δίκη κρατήσεις.
Ούτε  οι φυλακίσεις , οι εξορίες ,οι Ομορφίτες
και οι αγχόνες δεν θα μπορέσουν να κρατήσουν
την ορμή ενός λαού που πήρε την απόφαση
να ζήσει ελεύθερος . 


400 μαχητές της ελευθερίας
πότισαν την Κύπρια γη με το αίμα τους .
 Ανάμεσα τους και 9 νέα παλικάρια 
που απαγχονίστηκαν . 
Νέα παλικάρια που το μόνο έγκλημα τους
ήταν η αγάπη τους για μια πατρίδα ελεύθερη.



  
«Γαλήνια τέκνα, κοιμηθείτε!
Λαμπάδα στη ψυχή μου φωτεινή ,
η θύμηση σας καίει.
Μούσα στο μάρμαρο ,
την αρετή σας θα σκαλίσω.
Στα εγγόνια μου , τη δόξα σας
Αθάνατη θα αφήσω».



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου